Voetballers en hun biografie

June 1, 2006

Waar vroeger het leven van een voetballer pas werd opgetekend als hij zijn voetbalschoenen aan de wilgen had gehangen, daar verschijnt tegenwoordig de een na de andere biografie van een speler die nog ver is verwijderd van het eind van zijn carrière. Zo verschijnt morgen in De Telegraaf een voorpublicatie van de biografie van Patrick Kluivert, nog geen dertig en waarschijnlijk nog een paar jaar actief als voetballer. 

De voetballer die op jonge leeftijd de Champions League won, en in die finale verantwoordelijk was voor het enige doelpunt, raakte later in opspraak door het veroorzaken van een dodelijk ongeluk, werd genoemd in een vermeende aanrandingszaak en werd -ondanks zijn indrukwekkende staat van dienst- vrij eenvoudig aan de kant geschoven bij het Nederlands elftal. Daar zal vast het een en ander over te vertellen zijn.

Dat het altijd erger kan, wordt bewezen in Engeland. Daar verscheen een aantal maanden geleden de (eerste) biografie van Wayne Rooney, zelf pas een kleine vier jaar actief op het hoogste niveau. En toch valt over zijn verrichtingen binnen (op jonge leeftijd werd Rooney onmisbaar voor zowel Manchester United als voor het Engelse nationale elftal) en buiten het veld (zijn bordeelbezoek en gokverslaving) blijkbaar zoveel te schrijven dat al is aangekondigd dat er zeker nog twee vervolgbiografiën zullen verschijnen.

Hoe het (eigenlijk) hoort bewees Winston Bogarde. Hij liet na het beëindigen van zijn carrière bij Chelsea (waar hij de laatste seizoenen bankzitter was) zijn verhaal optekenen door journalist Marcel Rözer (houdt van sport). Deze neger buigt voor niemand, is de titel van het boek over de speler die zijn glansrijke carrière als een nachtkaars zag uitgaan. Van talent bij Sparta tot topper bij Ajax, Barcelona en het Nederlands elftal om uiteindelijk te verpieteren op de bank bij Chelsea. De angry black man, die zijn ‘inner circle’ tegen iedereen beschermt laat zich niet zomaar peilen. Daar zal vast een goed verhaal van te maken zijn.

Gelukkig dat Bogarde aantoont dat het dus nog wel kan. Want laten we eerlijk zijn, een biografie laten verschijnen van iemand die nog volop in de schijnwerpers staat is een beetje zoals het laten verschijnen van een ‘Best of-album’ van een band die pas twee albums op haar naam heeft staan.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: